Уąģ쵴Ļµ کǿќêĶĻąŕđá HêЧąţĮмĮ λгıЧǿŗųм... ƒσяєωєя ℓσν&#

[muratkyo6]

Bir varmış, bir yokmuş, aslında hiç yokmuş.
Ellerinin titrekligi dudaklarına vurmuş bir şeyler mırıldanıyordu.Sokak bomboştu yaşayan tek varlık kendisiydi sanki.Karsısında duran akasya bile yapraklarını coktan dökmüştü.Gece karanlık gece zindandı.

Babası gelivermişti hatırına.Nasılda güzel severdi onu; saclarını okşayıp, yüzüne el sürmesi yokmuydu.Kuytular yoktu, sokaklar sendi ozamanlar.Büyümek istememisti hiç.Hep babası elinden tutsun, sırma saclarını annesi örsün istemişti.

Cok haklıymısım büyüdüm ve ögrendim, her yaşımda biraz daha yanlızlaştıgımı diye iç gecirdi.Artık ne ellerinden tutan babası, nede saclarını ören annesi yoktu yanında.Sokakta selamlaşanlar ve tatlı tebessümler dagıtan yüzler azalmıştı.

Böylesine karamsar bir tabloya bakarken o da ne gökyüzü mateme bürünüvermişti.Güzelim atlasın yerini karalar giyinmiş bir kabus almıştı sanki.Gök isyana durmuş, topraga sözü varmışcasına yagmaya başlamıştı yagmur.Onca sesin arasında haykıran martılar matemi yararcasına kanat cırpıyolardı.

Korkmuştu,birden yalnızlıgında kaybolmuş elleri havada belirdi,dilinde ise dualar.Yakarıyordu Rabbine.kabus hiç bitmeyeceksine devam ediyordu.Dili susmuş, yüregiyle konuşuyordu artık.İçinde ki hüzün giderek artmaya başlamıştı.Karsı kıyı sanki başka bi alem gibi görünüyordu.Sis sadece İstanbul'u degil ruhunuda yavaş yavaş esir almaya başlamıştı.

Oysa kuskularından karmasadan uzak duracaktıkelimeleri.Şimdi isetüm kelamları karmaşaya tutsak düşmüş gibiydi.Elleri küçük bir kızın elleri gibi titrekti.çatal sesi cıkmıyordu bile dudaklarından.Gözleri lodosa kapılmış bir dal misali nereye konacagını sasırmış haldeydi.

Güneşte acmazdı bu saatten sonra.Hava iyice sıkılganlaşmıştı.Tıpkı yüreginin daralması gibi daralmaktaydı gökyüzü.Tutkularıda aydınlık gibi gebe kalmıştı yarına.Af diliyor aff cekiyordu dili tesbih niyetine.Gaflete düştügünün kanıtımıydı gögsünün daralması.Gecmişe özlem bile gaflet diye düşmüstü diline.Oysa nice insanlar vardı onca cefanın içinde dahitebessüm etmeyi basaran.
Yüregine seslenmeye başlamıştı artık isyanı sona ermekteydi.

"Ahh be kızım ah gönlü yarali kusum, canhirasım, silkın ve kendine gel.Yakısıyor mu sana umutsuzluk, hezeyana düşmek.Sana sevmeler yarasır, sızıli melodilerde dahi tebessüm.

Sonsuzluk senin özünde saklı, mucizeler ise avuclarinda terlemekte.İsyanın boş, bak zaman su misali çaglamakta.Korkular kendi içinde bir girdap.Susma hep konus, yüregin dalmasın uzaklara ve gözlerin esir kalmasın yaşlarinın bugusunda.Yagmur dindi sema tertemiz entarilerinı giymiş geceyle vals yapıyor baksana.

Haydi be güzelim efkarina ınat umutla bir tebessüm yolla geceye.O da sıcakligını verecektır yüregine.Haydi tebessüm et yarina, geceler mübarek yüregin aydin olsun."

Biraz hafiflemişti sanki yüregi, gözlerinde mutluluktan bir bugu kalmıştı sadece.Elleri titrek degildi ve yarina nurdan bir yüzle bakıyordu artık.

..............
ae 30.09.06 00:19
_________________