Уąģ쵴Ļµ کǿќêĶĻąŕđá HêЧąţĮмĮ λгıЧǿŗųм... ƒσяєωєя ℓσν&#

[muratkyo6]

Bir ses beklemek senden. Soluk beklemek. Suskunluğun en acımasız olduğu zamanlardayım. Hiç bu kadar uzun susmadın sevdiğim. Hiç bu kadar uzun gitmedin bilmediğim yerlere, gözlerimi götürmeden yanında!


Sevdiğimden bu yana her acıyı tattım her çileye alıştım, yalnız senin yokluğuna alışamadım.Artık anlıyorum hasretten, gözyaşından başka bir şey vermemişsin bana.


Sen benim içimde açan bir güldün.Sönmek bilmeyen alevlenen içimde başımı her yastığa koyuşta sen varsın hayallerimde. Çünkü sen benim içimden söküp bir türlü atamadığımsın YAR.


Ölmek dünyada unutulup gitmekmiş, ölmek bir kefen giymekmiş, ölmek o soğuk o korkunç ve o kara toprağa girmekmiş... yok be aşkım asıl ölmek "sensizlikmiş"


Yağmur vuruyorsa pencerene anla ki o zaman ben ağlıyorum. Yağmur pencerene vururken, benim gözyaşlarım da kalbime vuruyor; Tıpkı yağmur gibi.


Şimdi uzak bir kenttesin ve yağmur yağıyorsa. Düşüyorsam yüreğine tane tane. Ve sen istiyorsan, gelirim, serilirim kıyılarına...


Sesin ruhumda bebek teni, sözün kalbimde çiçek seli.Lanet olsun yokluğuna, hasretin hiç bitmedi.


Şimdi o kadar zor ki geri dönmek seni unutup başkasını sevmek ama bir şeyi anladım çok zormuş sevilmeden sevmek.


Sevgiye gebe kalmış yüreğim hasret doğurdu, çileyle yoğrulmuş gönlüm unutulmuşluğun acısıyla kavruldu. Bir dala vuslta yeterdi yardan kıymetliymiş sunmadı. Aşk olsun.


Ayrılığın resmini çizdim sarı odalara, yüreğimi soğuttum zemheri ayazında. Sonra uzun uzun rüzgarın gülüşünü seyrettim çaresizce. Ve gecenin en koyulaştığı yerde ölümü kucakladım masmavi yüreğimle...


Dünyada üç şeyi sevdim.Seni, kaibimi, ümit etmeyi.Seni sevdim sensin diye.Kalbimi sevdim seni sevdi diye. Ümit etmeyi sevdim belki seversin diye.Seni SEVİLyorum.


Sen gidince yüzüm hiç gülmedi bir daha. Biliyor musun??...Güvercinler hiç konmadı pencereme,güneş hiç dolmadı odama eskisi gibi. Kara bulutlar kapladı bu şehri...Asırlarca yağmur oldu gözyaşı.Yağdı...Yağdı bu şehrin üzerine...


Senden ayrıldığım o günü hatırlıyorumda...Sanki yüreğimi kızgın demirlerle dağladılar!Sanki ölecek gibiydim...Ellerine son dokunduğum anı unutamıyorum.Pamuk gibiydiler.Titriyolardı.Tıpkı acıdan titreyen yüreğim gibi...


Yalanlar aleminde tanımadığım nemli gözlere verecek umudum kalmadı benim...


Uçurumun kenarındayım Hızır bir dilber galasının ucunda muhteşem belaya nazır kaldım parmaklarımın ucunda.Bir gamzelik rüzgar yetecek ha itti beni ha itecek...


Sensiz geçen yalnız gecelerde hasretinin gemisi demirliyor içime, özleminin denizi kabarıyor yüreğimde... hafifçe esen meltem kokunu getiriyor bana..biliyorum yanımdasın ama yine de seni çok özlüyorum!
_________________